Wekelijks zullen onze Step One atleten u vermaken met hun belevenissen op de hardloopschoenen.

Deze week: Sabine ten Vregelaar

''Hoe raar kan het lopen''.


Eigenlijk heb ik m'n hele leven al aan sport gedaan, heerlijk dat sportieve en fanatieke, soms zelfs een beetje afreageren. Toen ik handbal speelde op
landelijk niveau zat ik in een strak tijdschema. De sport combineren met school, werken en uitgaan ging niet altijd even lekker, vooral na een avondje
stappen en feesten met mijn vriendinnen. Op enig moment moet je dan ook keuzes maken en ben ik gestopt met handbal om met name in de weekenden wat meer vrije tijd te hebben.
Maar toch kruipt het bloed waar het niet gaan kan, je wilt gewoon bezig zijn. Het lopen ging me wel goed af en ik kon dat goed in mijn dagelijkse
ritme opnemen. Maar ja ook hier sloeg de vrijheid van wel of niet lopen al snel om in “onvoorwaardelijk” wel lopen. Uitgekiende tijdschema's van Herman Moelard, wedstrijden lopen voor het S1 team, baan lopen bij LAAC en dan nog eens dagelijks trainen. Zelfs op vakantie ook al is het 45*C. Mijn hardloopschoenen gaan altijd mee in de koffer,soms krijg je daar ook rare reacties over “je bent niet goed wijs dat je in je vakantie gaat hardlopen”.
Het lopen was inmiddels de kunst van het plannen geworden. Een drukke huishouding met 3 opgroeiende jongens, een echtgenoot die veel op zakenreis is, mijn moeder die de nodige hulp vraagt en last but not least heb ik een eigen bedrijfje opgestart.


Nu vele jaren later loop ik nog steeds, maar wel in een geheel eigen tempo.
Mijn echtgenoot Rob is veel minder op zakenreis en runt nu zijn eigen bedrijven hier in de buurt. De jongens zijn inmiddels ouder en redden zich ook goed.
Zo ook nu op zondagmorgen terwijl ik dit stukje schrijf. Geen gezellig gezinsontbijt want Thijn is niet thuisgekomen na een feestje bij vrienden in
Haaksbergen, Stef is al enkele dagen van huis en met vrienden in een zomerhuisje, en Cas gaat enkele dagen op schoolkamp. Je zou denken aha,
Sabine kan weer lekker fanatiek met haar sport bezig zijn. Nou vergeet het maar. Ik rol van de één in de andere blessure, meestal hamstring en
vermoeidheidsklachten in de benen. En 3 weken terug speelde een verwaarloosde longontsteking ook nog eens op.
Juist nu het qua tijd allemaal veel beter past, protesteert mijn lichaam behoorlijk.

"Hoe raar kan het lopen".


Wij gaan deze zomervakantie met ons gezinnetje 4 weken naar Amerika met uiteraard de hardloopschoenen! Een leuk vooruitzicht en genieten in de nationale parken en enkele steden aan de westkust.
Hopelijk geeft dit een helende werking en kan ik mijn hardlopen o.a. in de vorm van een aantal leuke
wedstrijden hier in de buurt weer oppakken.


Maar eerst nog voor de vakantie nu op zondagmorgen mijn laatste werkopdracht voorbereiden.
Ik besteed nl. veel tijd aan mijn eigen bedrijfje waarmee ik specialistisch acteerwerk verzorg. Ik ga zodadelijk een aantal rollen instuderen, morgen
moet ik huisartsen tijdens een training in lastige situaties brengen, heerlijk om te doen!


Groetjes Sabine ten Vregelaar